W 2006 r. Miejski Zakład Komunikacyjny w Bielsku-Białej ogłosił przetarg na dostawę 7 sztuk niskowejściowych autobusów klasy MINI, który wygrała firma Polskie Autobusy, będąca dystrybutorem pojazdów marki Jelcz. 30 grudnia 2006 r. do Bielska-Białej przyjechał pierwszy z zamówionych Jelczy M081MB3 „Vero” (nr tab. 102), który 15 stycznia 2007 r. wyjechał na nową linię nr 27 łączącą Lipnik Dolny z centrum miasta przez ul. Polną. Pozostałe autobusy zostały dostarczone w 2007 r. w trzech transzach: marcu, kwietniu, czerwcu (każda po 2 szt.) i z uwagi na ograniczoną pojemność pasażerską (łącznie 37 miejsc siedzących i stojących) zostały skierowane do obsługi linii o mniejszych potokach pasażerskich w dni robocze oraz zastępowały standardowe autobusy na liniach miejskich i podmiejskich w okresie weekendów. Pojawiały się także na liniach nocnych. W kolejnych latach Jelcze zostały skierowane głównie do obsługi linii szkolnych (przewóz dzieci i młodzieży niepełnosprawnej do bielskich placówek oświatowych). Jelcze swój epizod miały także w trakcie prowadzonych inwestycji drogowych, gdzie na wąskich trasach objazdowych zastępowały pełnowymiarowe autobusy oraz odgrywały istotną rolę w sytuacjach awaryjnych – jak np. w trakcie zamknięcia ul. Żywieckiej w Mikuszowicach Krakowskich, gdzie w 2010 r. podczas budowy wschodniej obwodnicy Miasta utworzyło się duże rozlewisko wodne i Jelcze w ramach linii nr 2 kursowały wahadłowo pomiędzy „Stalownikiem”, a obwodnicą.



Pomiędzy poszczególnymi transzami dostaw autobusy różniły się praktycznie tylko liczbą i typem zamontowanych siedzeń. Pierwszy pojazd (nr tab. 102) posiadał ich łącznie 16 (12 pojedynczych, 2 półtoraki oraz 2 rozkładane zamontowane na tylnej ścianie), kolejne dwa (nr tab. 103 i 104) posiadały tylko 14 siedzeń (12 pojedynczych i 2 półtoraki), natomiast ostatnie cztery egzemplarze (nr tab. 105–108) posiadały już 18 pojedynczych siedzeń.



Konstrukcja Jelcza Vero oparta została na niezawodnym podwoziu Mercedesa Vario serii 814D. Autobus został zaprojektowany przy współpracy z Akademią Sztuk Pięknych we Wrocławiu i przez większość lat w jakich był produkowany (1999–2008), nie pojawiały się większe zmiany w stylistyce zewnętrznej autobusu. Autobus napędzał silnik Mercedesa typu OM 904LA o mocy 100 kW, spełniający normę emisji spalin Euro 3 zamontowany w przedniej części pojazdu pod kabiną kierowcy, połączony z manualną skrzynią biegów ZF S5-42.



Stalownikiem, a obwodnicą.
Do wnętrza autobusów prowadziły dwie pary dwuskrzydłowych drzwi. Pierwsze z nich zlokalizowano zaraz za pierwszą osią, natomiast drugie umieszczono na tylnym zwisie w jedynym miejscu z dostępną niską podłogą. Największymi bolączkami jelczańskiej konstrukcji były wolno otwierające się drzwi odskokowe oraz bardzo wysoka temperatura w środku autobusu, która dawała się we znaki w trakcie upalnych dni zarówno kierowcom jak i pasażerom – wentylację zapewniały tylko przesuwne szybki w bocznych oknach oraz jeden właz dachowy i dwa niewielkie nawiewniki. Autobusy marki Jelcz nie należały do komfortowych pojazdów pod względem prowadzenia dla kierowców, których miejsce pracy znajdowało się dosłownie na silniku, odczuwali oni niemal wszystkie drgania – nie bez powodu autobusy te zyskały przydomek „traktorków”.


Pierwszy autobus marki Jelcz został wycofany z eksploatacji w 2016 r. po pożarze na ul. Krakowskiej (nr tab. 106), a kolejny w 2023 r. (nr tab. 102). Pozostałe pojazdy zostały wycofane z ruchu w 2026 r. Ostatni kurs liniowy autobusem marki Jelcz został zrealizowany na linii nr 18 w dniu 28 stycznia 2026 r., natomiast ostatni kurs szkolny został wykonany w dniu 13 lutego 2026 r., tym samym kończąc 53-letni okres eksploatacji autobusów marki Jelcz w Komunikacji Miejskiej w Bielsku-Białej.[1]
Opracowanie: Grzegorz Macura, Bielsko-Biała, luty 2026 r.
» Pobierz artykuł w wersji PDF do wydruku
[1] Pierwszy autobus marki Jelcz (model Berliet PR100) został zakupiony przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Bielsku-Białej w 1973 r.)
